Ik moet eerlijk zeggen: dit is precies hoe ik de Fright Nights het liefst heb — niet te druk, minder tickets verkocht, en supergezellig. Het park ging open om 17.00 uur, en om 18.00 uur begon het feest officieel bij het Festival of Freaks, waar Eddie de Clown traditiegetrouw de Fright Nights opende.

Maar dit jaar was de opening extra bijzonder. Voor het jubileumjaar keerden oude personages terug, zoals Beetlejuice en Dr. Shock, de maker van Eddie de Clown. Tijdens de show had Eddie zogezegd een probleem met zijn machine: “Er zit een geel kabeltje los,” zegt hij. “Is er hier geen gekke geleerde die dat kan herstellen?”

En jawel, Dr. Shock komt tevoorschijn om het te repareren. Eddie zet de machine aan — en Dr. Shock wordt versnipperd tot confetti! Is hij nu echt dood? Geen idee. Misschien zien we hem ooit nog terug.

Het was een geweldige show om te beginnen: oude personages terugzien en Eddie die weer lekker gruwelijke dingen doet — dat blijft genieten.

Na de show was het tijd om de spookhuizen in te duiken. We begonnen met Below, een van de nieuwere experiences. Jij bent hier het nieuwste teamlid van de New Orleans Pest Control Services (NOPCS), een team dat hardnekkige ongedierteplagen bestrijdt. Maar wanneer jullie een melding van niveau 5 krijgen — het hoogste dreigingsniveau — blijkt dat er iets héél anders aan de hand is.

Het park heeft het thema van een riool fantastisch nagemaakt. Mijn vriendin en ik mochten er met z’n tweeën doorheen, wat het nog intenser maakte. En nee, je hoeft niet in je gewone kleren door het riool — je krijgt een speciaal pak aan, wat de beleving echt compleet maakt. Een geweldige start van de avond!

Daarna gingen we naar Psychoshock. In dit lab draait alles om één ding: angst. Jij bent de volgende proefpersoon, terwijl de patiënten het instituut hebben overgenomen.
Hoewel de scares nog steeds goed zijn, merk je dat dit huis al wat ouder is. De verrassingen zijn voorspelbaar en het thema voelt wat uitgeput. Tijd voor iets nieuws op die plek, zou ik zeggen.

Het volgende huis was Camp of Curiosities. Overal hing de geur van zaagsel en olifantenmest, en hysterische muziek klonk uit verlaten tenten. Freaks verstopten zich tussen caravans, messenwerpers hielden je in de gaten, en de vrouw met de baard volgde je in stilte.
Hoewel de sfeer goed was, had ik het gevoel dat dit huis zijn beste tijd heeft gehad. De acrobaat Adrian was een leuke toevoeging, maar de scares vielen wat tegen.

Daarna bezochten we Jefferson Manor. Jaren geleden stierf de familie Jefferson hier onder duistere omstandigheden. Volgens de geruchten riepen ze geesten op — met rampzalige gevolgen.
Dit huis is echt prachtig gemaakt, met sterke scares en veel sfeer. Absoluut een van mijn favorieten van de avond!

Ons voorlaatste spookhuis was The Villa. Hier stap je letterlijk een horrorfilm binnen, met een bloeddorstige regisseur die altijd blijft draaien. “Lights, camera, action!” — maar dit zou weleens je laatste rol kunnen zijn.
De decors waren fantastisch, de scares goed getimed, en de verwijzingen naar bekende films zoals IT en The Ring maakten het helemaal af. Dit is zonder twijfel mijn favoriete huis van Walibi Holland.

Tot slot deden we Us vs You. Hier word je meegesleurd in een sadistische gameshow, waar rijke toeschouwers genieten van jouw lijden.
Vorig jaar vond ik dit huis niet zo goed, maar dit jaar was het iets beter. Toch blijft het verhaal wat rommelig en de scares minder sterk dan in andere huizen. De decors daarentegen waren, zoals altijd bij Walibi, van topkwaliteit.

Na alle huizen hebben we nog wat shows van Eddie gekeken en door de scare zones gelopen. Zo eindigde dag 1 — en wat een avond was het!

We hebben geen attracties gedaan, want er was zó veel te zien en te beleven dat we daar geen tijd voor hadden. Om 12.00 uur stond er iets bijzonders op de planning: een backstage tour!

Tijdens die tour kwamen we op plekken waar bezoekers normaal nooit mogen komen.
We begonnen met uitleg over hoe het spookhuis Below is opgebouwd. We leerden dat Walibi voor elk nieuw project eerst een plan moet indienen bij de Compagnie des Alpes (CDA-groep). Als het project wordt goedgekeurd, krijgen ze financiële steun om het uit te voeren.

Daarna bezochten we de plek waar de grimeurs en alle kostuums zich bevinden. Helaas hebben we Rudy Hellewegen (de man achter Eddie de Clown) niet gezien, maar wel Kevin van den Bergh, de make-upartiest van Eddie. We mochten hem vragen stellen over zijn werk — echt super interessant!

Vervolgens gingen we naar Psychoshock, waar we uitleg kregen over hoe een spookhuis technisch wordt opgestart en wat er gebeurt in noodsituaties. Daarna gingen we opnieuw naar Below, maar deze keer mochten we een rondje doen met het werklicht aan — en daarna nog een keer met de effecten aan, maar zonder scare actors. Dat was echt uniek om mee te maken.

Aan het einde kregen we een exclusieve Halloween Fright Nights-pin, die normaal alleen acteurs en backstage-deelnemers ontvangen. Een geweldig aandenken!

Na de tour zijn we wat gaan eten, want de Spooky Days liepen op hun einde. Daarna wilden we nog wat van de Fright Nights meepikken. We begonnen opnieuw bij Festival of Freaks, waar Eddie de Clown weer zijn show deed. Vervolgens zijn we de scare zones afgegaan en hebben we nog één spookhuis gedaan: Wicked Woods.

En zo sloten we ons Halloween weekend af. De Halloween Fright Nights en Spooky Days waren weer superleuk, goed georganiseerd, en we hebben er enorm van genoten. Ik kijk nu al uit naar volgend jaar! 🎃💀dit is de Halloween fright nights